Verslaving is een sluipmoordenaar: je bent er ooit mee begonnen, het was leuk en je wilde meer. Tot het moment dat je je realiseerde dat je eigenlijk niet meer zonder kunt, of niet meer zonder wilt, terwijl je diep van binnen voelt of weet dat het niet goed gaat zo. Je kunt niet meer stoppen, je bent de controle kwijt. Soms zien anderen om je heen dat eerder dan jijzelf.

Kenmerkend is dat aan verslaving een periode van ontkenning vooraf gaat: ik ben niet verslaafd, ik kan heus nog wel stoppen. Bij jongens kom je vaker gamen, alcohol, drugs en porno tegen als verslaving. Bij meisjes is het vaker eten, snijden en alcohol of drugs. Natuurlijk zijn er ook andere dingen waar je aan verslaafd kunt zijn. De kern is dat je het niet meer in de hand hebt en daar last van hebt.

Als het niet lukt om samen met de mensen om je heen de verslaving aan te pakken, kun je professionele hulp zoeken. Binnen Kind in Praktijk werken de volgende hulpverleners met kinderen en jongeren die verslaafd zijn. En met ouders die zich zorgen maken.